02.02.2020 – Vierde Zondag door het jaar A – Lichtmis – Opdracht van de Heer

02.02.2020 – Vierde Zondag door het jaar A

Lichtmis – Opdracht van de Heer

Eerste lezing (Mal., 3, 1-4)

Tweede lezing (Hebr., 13, 14-18)

Evangelie (Lc. 2, 22-40)

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas

Toen de tijd gekomen was dat zij zich

volgens de wet van Mozes moesten reinigen,

brachten ze Jezus naar Jeruzalem om Hem aan te bieden aan de Heer,

zoals in de wet van de Heer geschreven staat:

Al het mannelijke dat de moederschoot opent,

zal de Heer worden toegewijd,

en om een offer te brengen, volgens de wet van de Heer:

een koppel tortels of twee jonge duiven.

Daar in Jeruzalem woonde een zekere Simeon;

het was een rechtvaardige en vrome man;

hij verwachtte de vertroosting van Israël en op hem rustte heilige Geest.

Door de heilige Geest was hem geopenbaard

dat hij de dood niet zou zien voordat hij de Messias van de Heer had gezien.

Door de Geest geleid ging hij naar de tempel.

Toen de ouders het kind Jezus binnenbrachten

om met Hem te doen wat volgens de wet gebruikelijk is,

nam hij Hem in zijn armen en loofde God met de woorden:

`Nu, Meester, laat U, zoals U gezegd hebt,

uw knecht in vrede gaan;

want mijn ogen hebben uw heil gezien,

dat U ten aanschouwen van alle volken hebt toebereid,

een licht dat een openbaring zal zijn voor de heidenen

en een glorie voor uw volk Israël.’

Zijn vader en moeder stonden verbaasd over wat er van Hem gezegd werd.

Simeon zegende hen en zei tegen zijn moeder Maria:

`Deze jongen zal velen in Israël ten val brengen of laten opstaan.

Hij zal een omstreden teken zijn – ook door uw ziel zal een zwaard gaan – en zo zal onthuld worden wat er in veler harten omgaat.’

Ook was daar de profetes Hanna, een dochter van Penuël, uit de stam Aser.  Ze was hoogbejaard;             na haar meisjesjaren was ze zeven jaar getrouwd geweest  en daarna weduwe gebleven; nu was ze vierentachtig. Ze was altijd in de tempel en diende God dag en nacht

met vasten en bidden. Juist op dit moment voegde ze zich bij hen;   ze loofde God en sprak over de jongen tegen allen       die de bevrijding van Jeruzalem verwachtten. Toen zij alles hadden gedaan wat de wet van de Heer bepaalt, keerden ze terug naar Galilea, naar hun woonplaats Nazareth.           De jongen groeide op en werd steeds sterker, omdat Hij vervuld werd van wijsheid en door God rijkelijk werd begunstigd.

Overweging

Lieve mensen,

zonder pessimist te zijn kun je in alle eerlijkheid  zeggen,

dat er veel duisternis heerst in onze wereld:
de spanningen in het midden oosten en de Verenigde Staten lopen op.

Je houdt je hart vast,
als je hoort hoe de leiders elkaar met woorden te lijf gaan.

Ook elders op de wereld, waar misschien minder van bekend is

leven mensen in de duisternis van oorlog, armoede, onrust.

Zelfs in onze Kerk mag je spreken van duisternis,

als de een de ander verkettert en er sprake is van een tegenpaus.

Onderlinge na-ijver en heerszucht spelen er een grote rol.

Maar kijken we ook naar ons eigen leven.
Als we de moed hebben eerlijk te kijken
is daar soms ook sprake van vlagen van duisternis.
Bij mij tenminste wel.

Er zijn dagen dat het donker in me is,

rusteloos, gauw  geërgerd, weinig behulpzaam.

Het thema van deze zondag laat zich gemakkelijk raden.

Het zijn de woorden van de oude Simeon en Anna,
twee vromen mensen, die in de duisternis van die tijd,

ook uitkijken naar het Licht.

En als Simeon het Kind in zijn armen houdt,

komen er die prachtige woorden uit zijn mond

“mijn ogen hebben uw heil gezien,

dat U ten aanschouwen van alle volken hebt toebereid,

een licht dat een openbaring zal zijn voor de heidenen

en een glorie voor uw volk Israël.”

Ja, een licht in de duisternis.

Dit Kind zal het verschil uit gaan maken.

Hij zal later zelf zeggen:
‘Ik ben het Licht voor de Wereld.
Als je mij volgt, leef je niet meer in het donker’.

Zo heeft Hij door zijn leven een spoor van Licht nagelaten:

Zijn innige band met zijn Vader,
zijn zorg voor de kansarmen

zijn opkomen voor gerechtigheid en vrede

het zijn allemaal sporen van licht,

die ook nu nog zichtbaar en voelbaar zijn in onze duisternis.

Hoe zichtbaar en voelbaar nu?

Omdat wij, u en ik licht mogen zijn.

Hij zegt het ons:

“Jullie zijn het Licht in deze wereld.
Zo moeten ook jullie een licht zijn

en schijnen voor alle mensen.”

En zo gebeurt dat, op wereldniveau

en op parochie en gezinsniveau.

Zo word ik geraakt,

als bij een begrafenis het lichtend spoor van de overledene

wordt benoemd,
als ik zie hoe mantelzorgers zich inzetten voor de behoeftige naaste,

als ik zie hoe gedreven mensen vechten voor het behoud van de aarde,

als ik vriendschap en genegenheid mag ervaren, enz.

En zo kunnen we voldoende lichtpuntjes in ons eigen leven aanwijzen.

Maar ook bij onszelf zien,

waar we zelf een lichtpunt kunnen zijn
Jullie zijn het licht in deze wereld….

Er is een Chinees spreekwoord dat zegt:

In plaats van te klagen over de duisternis

is het beter een kaars aan te steken.

En als we allemaal een kaars aansteken,
wordt het een zee van Licht,

waar niemand omheen kan.

Pater C Maas, svd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

call Svd Holland