13e Zondag Door Het Jaar A (28-06-2020)

             Hoe ervaar je Gods aanwezigheid in je leven?

Lieve mensen, dit is een belangrijke vraag voor mij en misschien ook voor u. Mijn Godservaringen kunnen heel anders zijn dan die van u. Onze  Godservaringen vinden plaats in een speciale situatie of op de bijzondere momenten van ons leven. Men kan ook Gods aanwezigheid ervaren in een situatie van nood, zoals: ziekte, tegenslag, het verlies van een dierbaar mens of bij een ziekenzalving.

Men kan Gods aanwezigheid ook ervaren in het gebed, in een eucharistie viering zoals deze, in de mooie momenten van ons leven, in de natuur om ons heen of in de ontmoeting met een vreemde die je tegenkomt in je leven. Ik denk dat ieder van ons zijn of haar eigen Godservaringen heeft in het leven. Het zou goed zijn, als je deze met anderen kan delen.  

Wij gaan samen naar de Godservaringen van een vrouw uit Sunem in de eerste lezing kijken. Die vrouw was zonder naam. Zij had mooie Godservaringen in haar leven. Deze gebeurden gewoon in haar dagelijks leven. Spontaan nodigde ze de profeet Elisa en Gechazi, zijn knecht, uit, die op een dag langs haar dorp liepen, om bij haar te komen eten. Elisa en zijn knecht gingen meteen naar het huis van de vrouw en daar hebben ze met genoegen gegeten. Elisa was heel dankbaar voor de goedheid van de vrouw. Dit was de eerste ontmoeting tussen Elisa en de vrouw uit Sunem. 

Zo’n ontmoeting gebeurde daarna heel vaak. De vrouw ervoer deze man  als een heilige man van God. Zij was heel blij met zijn aanwezigheid in haar huis. Op een zekere dag zei de vrouw tot haar man: laten we voor hem een kamer klaar maken, zodat hij, als hij weer bij ons langs komt, daar zijn plaats mag innemen. Haar man deed wat zijn vrouw hem  vroeg. Elisa was blij en kwam graag bij hen logeren.  

Gechazi, de knecht van Elisa wist heel goed over de noodsituatie van dit gezin. Hij vertelde de profeet dat de vrouw geen zoon had, en haar man al op leeftijd was. Elisa riep de vrouw en zei: ‘volgend jaar om deze tijd zult u een zoon in uw armen houden.’ De vrouw geloofde toen niet in de woorden van Elisa. Maar, enkele maanden daarna werd ze zwanger en precies één jaar later baarde ze een zoon, zoals de profeet Elisa haar gezegd had. In dit verhaal zien we de grote gastvrijheid en liefde van de vrouw jegens de vreemdelingen. De geboorte van het kind zou je kunnen zeggen, was het loon voor de vrouw voor alles wat zij voor Elisa en zijn knecht gedaan had. 

Jezus benadrukt opnieuw de liefde en de gastvrijheid in de evangelielezing van deze zondag. Hij wil dat onze liefde voor Hem groter is dan onze liefde voor onze eigen familie. Ieder die Hem wil volgen, zegt Jezus, moet zijn of haar kruis dragen. Men zal het loon in de hemel verkrijgen, wanneer men een profeet of een vreemdeling in huis opneemt. En wie een beker koud water aan Jezus’ leerlingen geeft, zal zijn of haar loon in de hemel ontvangen. 

Met deze woorden wil Jezus ons zeggen dat we Gods aanwezigheid in ons leven kunnen ervaren, door voor onze medemens te zorgen, vooral voor mensen die in een noodsituatie terecht zijn gekomen. Dit is  gemakkelijker gezegd dan gedaan. Maar, door deze woorden geeft Jezus ons een nieuwe perspectief in ons leven. Dat we Gods aanwezigheid in ons leven kunnen ervaren door onze ontmoeting met mensen die we tegenkomen in ons dagelijks leven.  

Deze woorden van Jezus kunnen we goed gebruiken als bron van inspiratie en motivatie om mensen in nood te helpen. Jezus laat ons zien dat God aanwezig is in ons leven, door onze ontmoeting met andere mensen of door onze ontmoeting met de vreemdelingen die we tegenkomen in ons dagelijks leven.  

Wij vragen ons af: hoe staat het met mijn houding tegenover andere mensen of de vreemdelingen die ik tegenkom in mijn dagelijks leven?  Ben ik bereid om hen te helpen? Geef ik hen al mijn mogelijke aandacht en liefde of sluit ik mijn ogen voor ze?  

Lieve mensen,

Laten we het voorbeeld van de vrouw uit Sunem in de eerste lezing nemen, als drijfveer of als inspiratie en motivatie om mensen in nood te helpen. Met een dieper bewustzijn doen we dit in de naam van onze God, Jezus Christus, die ons geroepen heeft, om in Hem bewuster te geloven en zijn manier van leven na te volgen. Hij zal ons daartoe helpen met zijn kracht en zegen. Amen.  

-Pater Marianus Jehandut, SVD-

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

call Svd Holland