19.01.2020 – Tweede Zondag door het jaar A

19.01.2020 – Tweede Zondag door het jaar A

 1 ste lezing Jesaja 49,3.5-6.

2 ste lezing Korinte 1,1-3.

Evangelie Johannes 1,29-34.

In die tijd zag Johannes Jezus naar zich toekomen en zei: ‘Zie, het Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt.
Deze is het van wie ik zei: Achter mij komt een man die voor mij is, want Hij was eerder dan ik.
Ook ik kende Hem niet, maar opdat Hij aan Israel geopenbaard zou worden, daarom kwam ik met water dopen.’
Verder getuigde Johannes: ‘Ik heb de Geest als een duif uit de hemel zien neerdalen en Hij bleef op Hem rusten.
Ook ik kende Hem niet, maar die mij gezonden had om met water te dopen, Hij had tot mij gesproken: Op wie gij de Geest zult zien neerdalen en blijven rusten, Hij is het die doopt met de heilige Geest.
Ik heb het zelf gezien en ik heb getuigd: Deze is de Zoon van God.’

Verkondiging

Mijn dierbaren,

Soms denken we iemand te kennen,

terwijl we helemaal niet weten, wat er in hem omgaat.

Onze contacten zijn maar oppervlakkig.

Tot er plotseling iets gebeurt en we hem écht ontmoeten.

Achter de uiterlijke schijn, die we tot nu toe zagen,

ontdekken we dan opeens een andere persoonlijkheid.

We mogen dan iets van zijn binnenkant zien.

Dit kan zelfs gebeuren met de persoon heel dicht bij je,

bijv. je partner of je eigen kind.

Mag ik iets vertellen van een ervaring,

die ik onlangs had.

Ik mocht een weekend geven voor echtparen.

Een weekend bedoeld om van goede echtparen nog betere te maken.

Het gaat er om de communicatie tussen hen te verbeteren.

Aan de hand van goed uitgekozen vragen

schrijven man en vrouw een brief aan elkaar.

Een van die vragen is:’ Waarom wil ik verder leven met jou?’

En wat krijg ik op het einde van het weekend te horen?

Goh, Kees, ik wist niet dat mijn man zo voelt,

dat er dit in hem omgaat.

Of: ik heb nooit geweten, dat mijn vrouw zo over mij denkt

en dat dit haar allemaal bezig houdt.

Dit is dan de vrucht van echt naar elkaar luisteren

en met nieuwe ogen kijken.

Er gaat dan een wereld voor hen open,

terwijl ze toch al zo lang met elkaar zijn, in een goede relatie.

Als twee mensen ervoor kiezen

niet meer zomaar langs elkaar heen te leven,

kunnen ze iets wonderlijks in elkaar ontdekken.

Dat geldt niet alleen voor gehuwden,

maar voor iedereen die bewust in het leven wil staan

en bereid is de ander te ontmoeten.

In de eerste lezing spreekt de profeet Jesaja over de komende Messias.

Hij noemt hem Dienaar.

De mensen van die tijd wilden eigenlijk een politieke leider en geen dienaar.

Een die hen zou bevrijden van de overheersers.

Ze waren immers in ballingschap.

Maar de profeet kijkt dieper en intenser.

Ja, dienaar zal Hij zijn, een licht voor de volkeren.

Die zal uiteindelijk redding brengen,

niet met wapens, maar met dienstbaarheid.

In onze wereld wordt ook vaak geroepen om nieuwe politieke leiders,

een sterke man, die gewapenderhand vrede brengt.

De verkiezingsstrijd in Amerika is daar al over uitgebroken.

Sterke politieke leiders, de hun tanden laten zien.

Ze grijpen dan liever naar wapens dan naar de dialoog.

Kijk maar naar Sudan, Libanon, Syrië enz.

Er zijn stemmen opgegaan in Afghanistan,

om te gaan praten met de Taliban.

Enkele mensen deden een poging om met hen in gesprek te raken.

Die mensen werden ogenblikkelijk naar huis gestuurd.

Dat lag niet in de lijn van de politieke strategie…….

Maar hoe kun je hen dan leren kennen?

Hoe kun je ervaren, wat er in hun hart omgaat?

Waar liggen hun angsten, hun verlangens?

Wat drijft hen?

Alleen een dialoog is de weg naar de ander toe.

Alleen een dialoog leidt tot een echte ontmoeting.

Oorlog heeft nog nooit blijvende vrede gebracht.

Samen praten wel.

Dat zie je soms gebeuren bij de rijdende rechter,

als hij probeert te bemiddelen tussen twee ruziënde partijen.

En nog meer in een ander programma:
het familiediner met Bert van Leeuwen,

die mensen bij elkaar brengt voor een diner,

mensen, die al lang met elkaar in ruzie leven.

Het gebeurde ook in Zuid Afrika,

door de waarheid- en verzoeningscommissie.

Die werd geleid door bisschop Desmond Tutu.

Hij probeerde er slachtoffer en dader met elkaar in gesprek te brengen.

Als dienaar van de vrede.

Daarmee heeft die commissie Z-Afrika gered van een burgeroorlog.

En dan komen we bij Johannes de Doper in het evangelie.

Johannes probeert ook, net als Jesaja, anders te kijken naar de Messias.

Want ook in die tijd leefde de verwachting naar een machtige man,

die hen zou bevrijden van de Romeinse heerschappij.

Die hadden ze nodig, liefst zo gauw mogelijk.

En tot aller verbazing wijst Johannes naar Jezus

en noemt hem ‘lam van God’.

Hij gebruikt het beeld van een onschuldig lam,

waar we niets voor te vrezen hebben.

Niet het beeld van een leeuw of een tijger,

of welk ander imponerend dier dan ook.

Nee, een lam.

En Johannes getuigt verder:

‘Ik heb de Geest als een duif uit de hemel zien neerdalen

en die bleef op Hem rusten’.

Hij is de door God uitgekozene,

die de wereld uiteindelijk zal verlossen.

Daarvoor heeft Hij geen machtig leger nodig,

of  een groot arsenaal aan chemische en nucleaire wapens.

Maar de kracht van de dienstbaarheid.

‘Ik ben gekomen’, zegt Jezus later, ‘niet om gediend te worden,

maar om te dienen.’

Als wij Hem echt willen leren kennen,

mogen ook wij met Hem de dialoog aangaan.

Hoe graag wil Hij zich aan ons kenbaar maken,

als wij er voor open staan.

Dan kunnen we tot een verrassende ontdekking komen.

Wat er in Hem omgaat is een grote kracht, die zich uit in dienstbaarheid.

Een kracht, die zijn oorsprong vindt in liefde.

Een kracht, die ons uitnodigt zijn voetstappen te volgen.

Straks bij de communie wordt er gezegd:

‘Ziehier het Lam Gods, dat wegneemt de zonden van de wereld’.

Door deel te nemen aan zijn tafel van brood en wijn,

neemt Hij al onze fouten en zonden weg.

Hij verwijdert alle onenigheid tussen mensen,

alle vooroordelen en scheidslijnen

als we er voor open staan.

Een viering als deze kan ons wellicht een nieuwe kijk geven op die Jezus.

Hij is degene, die ons beter wil leren kennen

en zichzelf aan ons kenbaar wil maken.

Misschien leven we al ons hele leven langs Jezus heen,

in een soort sleurrelatie.

Het wordt tijd, dat onze ogen opengaan

en zien wie Hij werkelijk is, voor mij, voor ons.

En wie ik voor Hem kan zijn.

Hij brengt mensen bij elkaar.

Als hij hartstochtelijk bidt:

Vader, moge allen één zijn.

Dienaar van de eenheid,

die Hij door zijn leven en dood mogelijk maakt.

Niet te geloven!

Met Hem mogen we in verbondenheid leven

als we onze naam als christen waar willen maken. Amen

Pater C Maas, svd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

call Svd Holland