26e zondag door het jaar A

Evangelie (Mt. 21, 28-32)

In die tijd zei Jezus tot de hogepriesters en de oudsten van het volk: Wat denkt u hiervan? Iemand had twee zonen. En hij ging naar de eerste en zei: `Jongen, ga vandaag in de wijngaard werken.” Hij antwoordde: `Nee, ik wil niet.” Later bedacht hij zich en ging toch. Toen ging hij naar de tweede en zei hetzelfde. Die antwoordde: `Goed, heer.”  Maar hij ging niet. Wie van de twee heeft de wil van de vader gedaan?’  Ze zeiden: `De eerste.’  Jezus zei hun: `Ik verzeker u, tollenaars en hoeren gaan u voor naar het koninkrijk van God. Toen Johannes naar u toe kwam op de weg van de gerechtigheid, hebt u hem geen geloof geschonken. De tollenaars en de hoeren hebben hem wel geloof geschonken. Maar u hebt zich ook later, toen u dat zag, niet bedacht en hem geen geloof geschonken.

Verkondiging

Mijn dierbaren, 

De boodschap die we vandaag horen, 

is eigenlijk zo vanzelfsprekend.

Uw en mijn JA moet ook echt een JA zijn 

en onze Nee, een NEE.

Doe wat je zegt.                                                                                                              Blijf trouw aan jezelf en je mede – mens!

De laatste maanden zien we 

hoe op het toneel van de wereldpolitiek 

een JA feitelijk een Nee betekent en andersom.

Echt nieuws en fakenieuws buitelen over elkaar.

Zwart wordt wit, en wit wordt zwart. 

Het maakt mensen onzeker en besluiteloos.
Wie kun je nog geloven? Wat is waar?

Je weet niet meer waar je aan toe bent.

Wat is dat toch in de mens?
Dat waarheid en leugen zo dicht bij elkaar liggen.

Zou dat niet de diepste oorzaak zijn 

van veel onrust en verdeeldheid, van oorlog zelfs.

 Dat we niet transparant zijn, niet eerlijk zijn, ook niet naar onszelf.

Dat we er een verborgen agenda op nahouden. 
Dat onze woorden niet corresponderen met onze daden. Of zoals men soms zegt: beeld en geluid kloppen niet …

Het thema van deze vredesweek is: ‘Vrede verbindt verschil!!

Wij mensen kunnen ons met van alles en nog wat bewapenen.

Je kunt je bewapenen met een flink stel vooroordelen:

‘Die is niet te vertrouwen, die is uit op mijn geld enz.’

Of we bewapenen ons met een flinke dosis cynisme of achterdocht.

‘Pas op, of je wordt gepakt.’

Of we bewapenen ons met onverschilligheid:

‘Ze zoeken het maar uit; mij kan het niks schelen.’

Wapens te over om onszelf mee te verdedigen,

of de ander mee aan te vallen.

Wapens, houdingen, die ons niet helemaal vreemd zijn.                                       Zelfs menselijk zijn.

In de persoon van Jezus zien we een andere houding.

Zijn JA is JA, en zijn  NEE is NEE. 

Hij durft voor zijn mening uit te komen!

Als Hij JA zegt tegen zijn Vader, om diens wil te doen

doet Hij het ook, hoe moeilijk het ook is.

En we kennen mensen genoeg,
die net zo in het leven staan of hebben gestaan.

Laten we op zoek gaan naar die mensen 

die het ons hebben voorgedaan.

Wellicht helpt het ons naar een vredig leven hier:

-Het JA van Mandela aan zijn volk:

Hij bleef achter zijn eenmaal gegeven woord staan, 

namelijk om te bouwen aan vrede in Zuid Afrika,

al had hij alle reden om in wrok en haat te blijven steken.

-Zovele gehuwden,  die hun JA – woord trouw blijven,

hoe moeilijk het ook soms is. 

Daar is moed en wilskracht voor nodig. 

-Ouders die hun JA aan de kinderen trouw volhouden,

ook als ze andere wegen gaan.                                                                Onvoorwaardelijke liefde doet wonderen!

In onze dagen kun je je wel eens onmachtig voelen

bij alle oorlogsgeweld, dat via de TV onze huiskamers binnenstroomt.

En daar sta je dan met je goeie gedrag.

Niemand die er iets aan kan doen. Denkt men…

Vrede is dan ver weg.

Dan is onze wereld in het duister.

En we kunnen er terecht over klagen,

want het houdt maar niet op.

 Toch is er een spreekwoord dat zegt:

‘In plaats van te klagen over het duister

kun je beter een kaars aansteken.’

Dat hebben we zojuist ook gedaan..

Dat we zo JA zeggen tegen de vrede en het ook doen.

Gewoon in ons eigen leven, in ons kleine wereldje. Zo dichtbij!

Dan wil ik blijven geloven in de kracht van dat kaarsje, 

dat kaarsje van u en van mij.

En dan wil ik graag eindigen met het gebed van Franciscus,

dat u waarschijnlijk al lang kent:                                                                           Speciaal vandaag wil ik het u niet onthouden.

  Heer,

Maak mij een instrument van uw vrede:

Laat mij liefde brengen waar haat is,

Eenheid waar mensen verdeeld zijn,

Vergiffenis aan mensen die zwak zijn,

Laat mij hoop geven aan wie niet meer hoopt,

Geloof aan wie twijfelt;

Laat mij licht brengen waar het duister is

En vreugde waar mensen bedroefd zijn.

Heer, help mij

Niet zozeer om zelf gelukkig te zijn

Als anderen gelukkig te maken;

Niet zozeer om zelf begrepen te worden

Als anderen te begrijpen;

Niet zozeer om zelf getroost te worden

Als anderen te troosten;

Niet zozeer om bemind te worden als te beminnen;

Want als ik geef, zal mij gegeven worden

Als ik vergeef, zal mij vergeven worden,

Als ik sterf, zal ik voor eeuwig leven

 

Franciscus van Assisi 

 

P. Kees Maas, SVD

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

call Svd Holland