28e zondag A.

Evangelie (Mt. 22, 1-14)

Opnieuw sprak Jezus tot de hogepriesters en oudsten van het volk

in gelijkenissen: `Met het koninkrijk der hemelen gaat het als met een koning die een bruiloftsfeest gaf voor zijn zoon. Hij stuurde zijn slaven om de gasten te roepen die voor de bruiloft genodigd waren, maar ze wilden niet komen. Hij stuurde weer andere slaven met de opdracht:

`Zeg tegen de genodigden: Kijk, ik heb mijn maaltijd bereid, mijn ossen en het mestvee zijn geslacht, en alles staat gereed. Kom naar de bruiloft.” Maar ze trokken zich er niets van aan en gingen hun eigen weg,

de een naar zijn akker, de ander naar zijn handel. De overigen grepen zijn slaven vast, mishandelden en vermoordden hen. De koning werd woedend. Hij stuurde zijn soldaten, liet die moordenaars ombrengen en hun stad in brand steken. Toen zei hij tegen zijn slaven: `Het bruiloftsmaal is klaar, maar de genodigden waren het niet waard. Ga nu dus naar de kruispunten van de wegen, en nodig iedereen die je maar tegenkomt uit voor de bruiloft.” Die slaven gingen naar de wegen en brachten iedereen mee die ze tegenkwamen, slechten en goeden; en de bruiloftszaal liep vol met gasten. Maar toen de koning binnenkwam en de gasten zag, merkte hij iemand op die geen bruiloftskleding aan had. Hij zei tegen hem: `Vriend, hoe ben je hier binnengekomen zonder bruiloftskleding?” Hij wist niets te zeggen. Toen zei de koning tegen de dienaren: `Bind hem aan handen en voeten en werp hem in de uiterste duisternis.” Het zal daar een gejammer zijn en een tandengeknars. Immers, velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitgekozen.’

Overweging

Mijn dierbaren,

Het evangelie van vandaag draagt een nogal gewelddadig karakter.

Er wordt gemoord en gebrandsticht, er is gejammer en tandengeknars.
Mensen worden aan handen en voeten gebonden
en in de duisternis geworpen.

Ons commentaar zegt,

dat juist die gewelddadige verzen er eigenlijk niet bij horen.

nder die verzen zitten we dichter bij Jezus boodschap.

Ze zijn later toegevoegd,

vanuit de tijd na de verwoesting van de tempel, dus na 70.

Als wij kijken naar de diepere betekenis,

heeft het ook vandaag nog veel te zeggen:

Allereerst is onze God een uitnodigende God.

Ons hele leven staat onder feitelijk in het teken van Zijn uitnodiging.

Dat horen we in de zin:

‘Kom naar het bruiloftsfeest’….

Wij mensen kunnen daarop ingaan, maar er ook van afzien.

God houdt open huis en Hij houdt van een vol huis.

Daarom worden dienaren erop uitgestuurd

om zoveel mogelijk mensen bij elkaar te brengen.

Mensen van allerlei slag, niet van te voren gecheckt.

Zó is God, zó is zijn hart, uitnodigend.

Bij zijn uitnodiging wordt niet gediscrimineerd.

Nee, iedereen wordt uitgenodigd:

de jong man en de oude vrouw,

de goederik en de slechterik

de blanke heer en de zwarte lady,

homo of hetero,

de lamme en de blinde,

de arme weduwe met haar twee penningskes,

de werker en de werkeloze.

De Nederlander en die met een buitenlandse achtergrond.

Niemand heeft hier vermeende rechten.

Voor God is er geen aanzien des persoons.

Het enige dat telt is, dat je op de uitnodiging ingaat.

Meer hoef je niet te doen.

Geen examen van te voren, maar gewoon zoals we zijn.

In feite vertelt Jezus met deze parabel zijn droom:

‘Het rijk van mijn Vader is als een feestmaal

waar iedereen voor uitgenodigd is’.

Allen mogen we rond de tafel komen.
Voor die droom heeft Hij zijn leven op het spel gezet.

Maar de gevestigde orde was het daar niet mee eens.
Farizeeën en Schriftgeleerden.

Want dromen, zoals deze, verstoren de gevestigde orde.
Die maken de mensen wakker en dan komt er maar trammelant van.

En dat is nog altijd zo.

De rijke maaltijd van onze welvaartsstaat
is niet voor iedereen toegankelijk.
Het aantal stoelen is beperkt

en de verdeling is heel ongelijk.

Velen krijgen niet eens de kruimels, die van onze tafels vallen.

Terwijl ¼ van de opbrengst van de aarde weggegooid wordt.

Schandalig!

Bovendien worden hele volken NIET eens uitgenodigd.

Die horen er niet bij, die moeten hun kostje

zelf maar bij elkaar zien te sprokkelen.

De machtigen der aarde besteden het geld

liever aan wapens en ander oorlogstuig

Dat zit dus helemaal scheef.
Er klopt niks van.

Toch blijft die messiaanse droom bestaan.

Er zijn van die mensen die hem niet loslaten.

Die er iedereen bij willen betrekken.

Onze minister van handel, Ingrid Kaag,
heeft daar oog voor, zegt ze.

Is dat ook de droom van ons kabinet

en de hele volksvertegenwoordiging en van ons?

Vlak bij het gebouw van de Tweede Kamer staan op een laag muurtje

de eerste twee regels van onze grondwet. Ik citeer:
“Allen die zich in Nederland bevinden,

hebben in gelijke gevallen gelijke rechten.

Onderscheid wegens ras, godsdienst of geslacht is niet toegestaan”.

Dat geldt voor iedereen

die zich op Nederlands grondgebied bevindt.

Op zich een mooie tekst.

Maar in het gewone leven wordt er ook hier nogal onderscheid gemaakt:

Er is een kloof tussen rijk en arm,

tussen werkers en niet-werkers,

tussen wij en zij.

Discriminatie komt best vaak voor.

Ook ons eigen denken kan daar mee besmet zijn.

Die droom van het feestmaal mogen ook wij waar maken,

als we samen komen rond deze éne tafel.

We horen in wezen bij elkaar

en we hebben de opdracht meer en meer één te worden.
een met alle 7 miljard mensen van deze aarde.

Allen worden uitgenodigd

deel te nemen aan het bruiloftsmaal.

God maakt geen onderscheid.

Zijn uitnodiging kent geen grenzen,

geen onderscheid, geen voorkeur.

God houdt van iedereen.

Mijn dierbaren,

Het visioen van Jesaja blijft actueel, ook voor onze tijd,

al kun je er wel eens aan twijfelen.

Eigenlijk zouden wij geen eucharistie mogen vieren,
zolang één mens nog honger heeft.

Moge de hand van God op ieder van ons

en op ons allemaal rusten. Amen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

call Svd Holland