29e zondag A(Missiezondag): Wat Komt God Toe?

Evangelie volgens Matteus 22, 15-21

 

In die tijd trokken de Farizeeën zich terug om zich erop te beraden hoe

ze hem met een uitspraak in de val konden lokken. Ze stuurden enkele van hun leerlingen samen met een aantal Herodianen naar hem toe, met de vraag: ‘Meester, wij weten dat u oprecht bent en in alle oprechtheid onderricht geeft over de weg van God. We weten dat u zich aan niemand iets gelegen laat liggen, u kijkt immers niemand naar de ogen. Zeg ons daarom wat u vindt: is het toegestaan de keizer belasting te betalen of niet?’ Maar Jezus had hun boze opzet door en zei: ‘Waarom stelt u me op de proef, huichelaars? Laat me de belastingmunt zien.’ Ze reikten hem een denarie aan. Hij vroeg hun: ‘Van wie is dit een afbeelding en van wie is het opschrift?’ Ze antwoordden: ‘Van de keizer.’ Daarop zei hij tegen hen: ‘Geef dan wat van de keizer is aan de keizer,  en geef aan God wat God toebehoort.’

Zo spreekt de Heer Wij danken God.

 

 

Acclamatie:

Gelukkig de mens die het woord hoort en het beleeft.

Gelukkig is die mens, Heer Jezus, wij danken t U.

 

Overweging:

 

Mijn dierbaren,

Het zijn moeilijke lezingen vandaag.

Ik heb er enkele weken op zitten broeden.

Wat hebben die nou ons vandaag te zeggen?                                                                                    Welke boodschap mogen we er vandaag uit meenemen?

 

De eerste lezing gaat over Cyrus,

die als Gods werktuig de joden terug brengt uit de ballingschap

en de tweede gaat over Jezus,

die door de twee groepen, Farizeeën en Herodianen

in een hinderlaag wordt gelokt,

maar zich daar op een gewiekste manier uit redt.

Laat ik proberen de zin voor ons er uit te halen:

 

Er zijn twee zinnen, die mij raken.

En ik wil u graag zeggen waarom.

De eerste zin staat in de eerste lezing en luidt:

“Ik ben de Heer, en niemand anders!

Buiten mij is er geen God.” 2x

 

Dat kan erg aanmatigend klinken.

“Ik ben de enige, er is geen andere.”

Maar mij klinkt het geruststellend in de oren.

Zo van: Kees, je hoeft niet overal te gaan zoeken.

Ik ben er toch; je kunt op mij rekenen. IK BEN ER’.

Het is feitelijk de inhoud van de Godsnaam: ‘Ik ben er voor jou.

Als je daar goed over nadenkt, is dat eigenlijk geweldig.

God is er voor mij, voor jou, voor ons allemaal.
We zijn nooit helemaal alleen.

 

Soms zeggen mensen dat ook tegen elkaar: Ik ben er voor jou.

Reken maar op mij, leun maar op mij, ik sta borg voor je.
Heerlijk als je dat van iemand  te horen krijgt.

 

Als mensen elkaar een jawoord geven in een relatie

en daar nooit op terug komen, is dat een wonderlijke gave:                                                                       Ik zal er zijn voor jou!

 

Dat mocht ik onlangs nog ervaren bij een 40-jarige bruiloft.

Die twee, H en M hebben veel meegemaakt,

ook in hun relatie: goede tijden en slechte tijden gekend.

Maar één ding konden ze zeggen: Jij mag op mij rekenen.

Ik ben er voor jou, alle dagen van je leven.

Is dat geen goddelijk gebeuren?

Daarin ontwaar je iets van Gods trouw.

 

Dat gebeurt ook,

als je in een gelofte of belofte je leven geeft

aan een missionaire taak of aan de zorg om mensen.                                                                        Verpleegsters, leerkrachten, jeugdwerkers,                                                                                            missionarissen, religieuzen, mantelzorgers enz.

We hebben dat in de coronatijd met eigen ogen kunnen zien.

Je zegt daarmee:

‘Je kunt van mij op aan. Ik ga er voor’.
En dat hebben ze laten zien.

En ze zeggen het nu weer,
al zijn ze nog vermoeid van de eerste coronagolf.
                                                                     
Zo’n belofte geeft je moed,

juist in verwarrende omstandigheden.

                                                                                                                                                                 Of een groep jongelui, die samen om één van hen                                                                                  gaan staan als die het moeilijk heeft.                                                                                                                Dit komt vaker voor dan u misschien ziet.                                                                                                                                      

Zo’n belofte geeft je moed,

juist in verwarrende omstandigheden.  

                                                                                                                           

Zo ook zegt God:

“Ik ben de Heer, en niemand anders!

Buiten mij is er geen God.”
Op Hem mo
ge we rekenen, altijd en overal!!

 

Dan komt de vraag van het evangelie: Wat komt God toe?                                                                            Wat wil deze vraag ons eigenlijk zeggen??
Hoe kunnen we die vraag
nu beantwoorden?

Zou ik het zo mogen zeggen:

Wat God toekomt is: dat we Hem blijven zoeken.!!!.

 

Toch zijn we vaak niet naar Hem op zoek.

Het is als met kinderen die verstoppertje spelen.

De een verbergt zich, de ander zoekt.

Een heerlijk spel, dat we vroeger zeker ook ooit gespeeld hebben.

Maar op een gegeven moment heeft een kind zich verstopt

en wacht en wacht,

maar de zoekende kinderen laten het afweten;

ze zijn ergens anders heen gegaan.

Dat is een droevige afgang.

Zou onze verborgen God zich ook zo voelen,

als het kind dat zit te wachten en niet meer gezocht wordt?

Wat komt God toe?.

Ik denk, dat het is dat we God blijven zoeken.

Dat we het niet opgeven wat er ook gebeurt.

 

Het tweede woord, dat mij raakt, is uit het evangelie

en komt feitelijk uit de mond van Jezus’ tegenstanders.

Dus moet het wel heel erg waar zijn.

Die tegenstanders zeggen:

“We weten dat u zich aan niemand iets gelegen laat liggen,

u kijkt immers niemand naar de ogen.”

Je aan niemand iets gelegen laten liggen.

Niemand naar de ogen kijken.

Dat zeggen ze van Jezus.

Jezus is iemand die helemaal zichzelf is, puur, uit één stuk.
Jezus kijkt zonder oordeel naar mensen!

Er leeft in hem geen bedrog.

In onze wereld is dat vaak wel anders:

er wordt wat afgekonkeld.

Tegen de een wordt dit en tegen de ander dát gezegd.

Er zijn heel wat verborgen agenda’s.

En daar komt nogal ellende van.

Het getuigt van een grote innerlijke vrijheid,

als je zo ongecompliceerd kunt zijn.

Ja, om jaloers op te worden.                                                                                                                     Maar wij kunnen proberen ook zonder oordeel, naar ons mensen te kijken.

Als je zo bent, kun je ook God geven wat hem toekomt.

Dan ben je zuiver op Hem gericht.

Dan kun je Hem geven wat Hem toekomt,

namelijk: een zuiver hart.

Dat zou voor mij persoonlijk betekenen,

dat ik me meer met die God bezig houd.

Dat Hij meer kans krijgt mijn leven te inspireren en te beïnvloeden.

Ik geef soms teveel aan de keizer van het regelen,

of: aan de keizer van het zorg hebben voor eigen welzijn,

of: aan de keizer van de dagelijkse sleur.

Als God zegt: ik ben er voor jou,

kan ik dan ook heel oprecht zeggen:                                                                                                           Ik ben er ook voor jou?

Dat zou ik vandaag met jullie willen delen.

Ik wil het proberen. Doen jullie mee?

Beste mensen,

dit zou mijn bijdrage zijn in ons gezamenlijk gesprek

over de vraag: Wat komt God toe ?

Misschien dat u het er straks bij de koffie nog eens over hebt.

Wat komt God toe in mijn eigen leven?

En dan mogen we vandaag op missiezondag hopen,

dat er vele mensen mogen zijn, zuiver en uit één stuk,

die rust en vrede brengen, waar onvrede is.

Dan kunnen we zelf missionaris zijn, d.w.z. vredebrenger.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

call Svd Holland