20ste zondag door het jaar A

Evangelie:  Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Mattheüs 15, 21-2

Eens ging Jezus naar het gebied van Tyrus en Sidon.  En kijk, een Kananese vrouw uit die streek kwam naar buiten en riep: `Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David. Mijn dochter is vreselijk bezeten.’ Maar Hij gaf haar niet eens antwoord. Zijn leerlingen kwamen naar Hem toe en vroegen Hem: `Stuur haar weg, want ze roept ons achterna.’  Hij antwoordde: `Ik ben alleen gestuurd naar de verloren schapen van het huis van Israël.’ Maar zij kwam naar Hem toe en knielde voor Hem neer en zei: `Heer, help me.’ Hij gaf haar ten antwoord: `Het is niet goed het brood van de kinderen te nemen en het aan de hondjes te geven.’ Maar zij zei: `Juist, Heer, want wat de hondjes eten, zijn de kruimels die van de tafel van hun baas vallen.’ Toen gaf Jezus haar ten antwoord: `Vrouw, groot is uw vertrouwen. Moge het u vergaan zoals u wenst.’ En haar dochter was vanaf dat moment genezen.

Overweging

Mijn dierbaren,

Je zult maar werkeloos zijn en sollicitatiebrief na sollicitatiebrief schrijven en iedere keer weer worden afgewezen. ‘We hebben je niet nodig’ zegt de antwoordbrief (als die al komt)U beantwoordt niet aan het profiel wat we voor ogen hebben.’ Afgewezen!

Afgewezen worden, dat kan ook als je partner een ander vindt en jou alleen achterlaat. Hoe pijnlijk kan dat zijn.

Afgewezen worden, als je als vreemdeling in deze maatschappij niet voor vol wordt aanvaard, omdat je een vreemde eend in de bijt bent. ‘We moeten je niet’.

Afgewezen worden, omdat je anders geaard bent en je afwijkt van de gangbare heteroseksuele norm. Sorry, we zoeken wel een ander.

Afgewezen worden, omdat je een psychiatrisch verleden hebt en dus niet meer voor vol wordt aangezien.

Afgewezen worden op school, omdat je anders bent dan de andere kinderen, en je wordt weggepest, met alle gevolgen voor jou, als kind.

Afgewezen kun je je voelen, als je kinderen of kleinkinderen niet in de pas lopen, andere normen en waarden hebben, niet de onzeen  men ons er op aankijkt.

We hebben zo allemaal wel eens ervaren, denk ik, wat het is om afgewezen te worden, of een van de kinderen misschien, of iemand van dichtbij. Dat kan erg pijnlijk zijn.

Wat doe je dan, als je afgewezen wordt? Kruip je dan helemaal  in je schulp, in zelfbeklag? Geef je het dan maar op? Afgewezen en dat is het dan?

Of…..geef je je niet gewonnen en blijf je in je kracht staan? Blijf je doorgaan? In het evangelie van vandaag bevindt Jezus zich in vreemd gebied: van Tyrus en Sidon, half heidens. Mattheüs beschrijft dan een  bijzonder gebeuren. Er komt een Kananese vrouw, een niet joodse dus, naar Jezus toe met een verzoek haar dochter te genezen. Ze heeft van die Man uit Nazareth gehoord, dat ie zieken kan genezen.
Wat doe je dan als moeder: Je gaat er op af.

Dus roept ze hardop, als ze hem daar ziet staan“Heb medelijden met mij, mijn dochter is ziek”Het vreemde is: Jezus geeft haar niet eens antwoord. Dat zijn we van Hem niet gewend. En zijn leerlingen doen ook al niet aardig tegen haar. Stuur ze toch weg. zeggen ze. Maar ze blijft staan waar ze staat.
Ook het commentaar dat Jezus volgens Mattheüs geeft is in onze ogen zelfs pijnlijk, als Hij zegt:

“Ik  ben alleen gestuurd naar de verloren schapen van Israël” Dus enkel voor de joden Maar ze houdt aan: Heer help me.” En dan komt die zin: “Het is niet goed het brood van de kinderen te nemen en het aan de hondjes te geven.” Eigenlijk heel beledigend. Honden zijn in de ogen van de Joden onreine beesten. Om daarmee vergeleken te worden… Maar de vrouw laat zich niet uit het veld slaan. Ze geeft hem lik op stuk.
De hondjes krijgen wel van de brokken die van de tafel vallen”Daar heeft Hij niet van terug. En Jezus komt tot inzicht. In een flits krijgt Jezus door wat voor een fantastisch mens deze vrouw is. Ze vecht voor haar dochter en heeft een onbegrensd vertrouwen in Jezus. Dan kan zijn conclusie alleen maar zijn: vrouw, je hebt een groot geloof en een groot vertrouwen, uw verlangen wordt ingewilligd.

We zien dus hier iemand die hard wordt afgewezen, maar het niet opgeeft. Ze vecht voor haar kind
en dus blijft ze doorgaan. En uiteindelijk krijgt ze gehoor. Voor ons een inspiratie om het niet zomaar op te geven. Uiteindelijk bevestigt Jezus haar en geeft haar de plaats die haar toekomt. Want we realiseren ons wellicht uit eigen ervaring hoe pijnlijk een afwijzing kan zijn. Maar ze mag je nooit tot in het diepst van je hart treffen, omdat jij veel meer waard bent dan de afwijzing.

Jij bent meer dan een baan.
Je bent meer waard dan partner te zijn.
Je bent meer dan je geaardheid.
Je bent meer dan je anders zijn.
Je bent meer dan je huidskleur.

Je bent een mens, deze unieke mens.
Niemand heeft het recht jou als persoon af te wijzen.
En daar mogen we ons van bewust zijn,
Juist als we een afwijzing ervaren.
Kijk naar die vrouw in het evangelie.
Ze liet zich niet afschepen.

Het tweede is – wat ik ook merkwaardig vinddat Jezus zich laat corrigeren. Hij is een kind van zijn tijd
met een beperkte visie van: eigen volk eerst. Eerst de kinderen van het huis van Israël.zegt hij. Deze vrouw laat hem inzien, dat zijn blik ruimer moet worden. Dat ook de vreemdeling, die zij is, recht heeft op zijn aandacht. Dat zij ook iemand is. Jezus zich laat corrigeren en heeft anderen nodig om zijn taak voor iedereen te kunnen vervullen.

Mattheüs laat in zijn evangelie zien, hoe gewoon menselijk Hij is, bereid om zijn inzicht aan te passen
en stap voor stap te groeien naar zijn zending als Mensenmens. Ook Hij komt krachtiger uit deze ontmoeting.

Mijn dierbaren, moge dit evangelie ons helpen de moed niet  te verliezen, als wij afgewezen worden. We zijn meer dan de reden van die afwijzing. We zijn als mens enig en uniek, de moeite waard. En dat is het goede nieuws van dit evangelie. Amen.

-Pater Kees Maas, SVD-

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

call Svd Holland