Commentaar over Matteus 13, 24-30

Beste lezer,

Zoals vorige zondag  vertelt Jezus deze zondag ook weer over het Koninkrijk van God in de gelijkenis, in de parabel. Vorige week ging over de zaaier. Deze keer  gaat over het onkruid tussen de tarwe. 

Het is gewoon en normaal als de eigenaar van de akker of de tuin  het goede zaad zal zaaien. Niemand zal het onkruid zoals paardenbloem, klein kruiskruid, grote brandnetel, melganzevoet,  paardenstaart en zo voort  in zijn akker, in haar tuin zaaien. Daarom vragen de knechten aan de meester: Heer, u hebt toch het goede zaad op uw akker gezaaid? Hoe komt het dan dat er onkruid op staat?

Soms stellen wij en de andere bijna dezelfde vraag  als er fout loopt, als er  iets gebeurt wat wij niet verwachten. Hebben ze niet de hoge opleiding gehad? Waarom zijn hun handel en wandel als of dat ze niet de hoge opleiding gehad hebben?  Is het niet dat Nederland  zoveel missionarissen en zendelingen naar het Zuiden hebben gestuurd; en zijn er  niet veel, die gedoopt en getrouwd zijn in de kerk? Waarom zijn er weinig kerkgangers en de kerk gaan afsluiten of worden andere functies bestemd? Willem we het niet dat wij  allemaal in een veilig en vredig leven, waarom zijn er  de oorlog, de terrorisme,  de moord, de natuurrampen?  Zijn we het niet geschapen naar Gods beeld? Is het niet dat iedereen gelijk in Gods ogen is? Waar komt die discriminatie en intimidatie vandaan? Willen we het niet dat we allemaal gezond en gelukkig zijn en dat  we met elkaar normaal contact kunnen maken? Waarom komt er coronavirus? Waar komt die vandaan, of wie heeft het  gemaakt? Er zijn nog veel vragen, je kunt het zelf invullen.

Maar hoeveel vragen gaan we voostellen, weten we dat er  niet alleen goed in de wereld is. Het is ook kwaad, en niet een klein beetje, maar heel veel. Hoe we het draaien of keren, goed en kwaad is in elke mens aanwezig, ook in mij en in u. De parabel van het onkruid in de tarwe is een beeld van onszelf. In ons zit veel onkruid, en zelfs als we het echt niet willen zaaien steekt het dikwijls zijn kop op. Want wij zijn niet volmaakt, we gaan bijlange niet altijd de weg die we als christen zouden moeten gaan. We worden dikwijls afgeleid van die weg, want andere wegen trekken ons aan, we laten ons meeslepen door van alles, en dat is niet altijd het goede.

In Zijn uitleg vertelt Jezus dat de vijand die het onkruid zaait is de duivel. Natuurlijk houden we niet van de duivel en zijn werk. Maar we weten dat de wereld als de akker in de gelijkenis, vaak  door de duivel is beheerst. Daarom  de knechten hebben in de parabel  gevraagd of ze de onkruid bijeengaren. Wat is de reactie van de eigenaar van de akker? Hij wilt het niet want als het onkruid wordt weggehaald, trekt ook het koren uit de grond. Het risico is te groot, en de methode is niet adequaat. Laat maar allebei samen groeien tot de tijd van de oogst

Hier wil Jezus ons zeggen dat God als de goede boer, de eigenaar van de akker  geduld en  vooruitziend is, anders dan Zijn knechten. Zij willen  alle onkruid liefst dadelijk uittrekken met het risico, ook heel wat tarwe te vernietigen. Maar God, de goede boer, zegt: dat is niet jullie taak, laat beide samen groeien want de laatste beslissing behoud ik me voor.  Dat kunnen we lezen in het boek Wijsheid 12, 13-19, dat God allen met zachtheid behandelt, en daar waar gezondigd wordt bidt Hij de kans tot inkeer. Want alleen God weet wat er in een mens omgaat en Hij heeft geduld, veel geduld.  Hij laat het eerst tot rijpheid komen. Dat kunnen we zien aan zo 

menige levensloop van de heiligen. God moet het onmiddellijk rooien en vernietigen. Zonder  Zijn hulp hebben er nooit  kunnen ontwikkelen. 

Deze parabel nodigt ons uit om geduldig te zijn en niet te snel beoordelen.Net zoals deze goede boer het geduld opbrengt om tot de oogst te wachten en dan pas beoordeelt wat er uit elk plantje geworden is, zo moeten ook wij, als Gods medewerkers, geduld opbrengen. Laten we voor onszelf en onze medemensen de nodige ruimte scheppen opdat zij en wijzelf  ons vrij kunnen ontplooien. Wij bidden dat wij bevrijd worden van het boze  en niet langer zitten in de gevangenis van wat niet goed is, dat ons de kracht word gegeven om de mogelijkheden om boven ons eigen kwaad uit te stijgen en ons  wordt niet bepalend door de droesem op de bodem van onze ziel. Amen. 

Pater Klemens Hayon, SVD

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

call Svd Holland