KERSTNACHT 2020: VAN DUISTERNIS NAAR LICHT

Evangelie volgens Lucas 2, 1-14

In die dagen kwam er een besluit van keizer Augustus. dat er een volks telling moest gehouden worden in heel zijn rijk. Deze volkstelling had voor het eerst plaats toen Quirinius landvoogd van Syrië was. Allen gingen op reis, ieder naar zijn eigen stad om zich te laten inschrijven. Ook Jozef trok op en omdat hij behoorde tot het huis en geslacht van David ging hij van Galilea uit de stad Nazareth naar Judea naar de stad van David, Bethlehem geheten om zich te laten inschrijven, samen met Maria zijn verloofde die zwanger was.

Terwijl zij daar verbleven, brak het uur aan waarop zij moeder zou worden; zij bracht haar zoon ter wereld haar eerstgeborene, wikkelde Hem in doeken en legde Hem neer in een kribbe, omdat er voor hen geen plaats was in de herberg.

In de omgeving bevonden zich herders die in het open veld gedurende de nacht hun kudde bewaakten. Plotseling stond een engel des Heren voor hen en zij werden omstraald door de glorie des Heren. Zodat zij door grote vrees werden bevangen. Maar de engel sprak tot hen: “Vreest niet, want zie ik verkondig u een vreugdevolle boodschap die bestemd is voor het hele volk.  Heden is u een Redder geboren, Christus de Heer, in de stad van David. En dit zal voor u en teken zijn: gij zult het pasgeboren kind vinden  in doeken gewikkeld en liggend en een kribbe.’

Opeens voegde zich bij de engel een  hemelse heerschare, zij verheerlijkten God met de woorden: ‘Eer aan God in den hoge en op aarde vrede onder de mensen in wie Hij welbehagen heeft.’  

Acclamatie op het evangelie

Eer zij God die onze Vader

en die onze Koning is.

Eer zij God die op de aarde

naar ons toegekomen is.

Gloria in excelsis Deo,

Gloria in excelsis Deo.

Overweging

Mijn dierbare,

Als je niet kunt slapen en de hele nacht wakker ligt,
kun je verlangend uitzien naar het eerste licht van de dageraad.

Als je zwaar ziek bent en niet goed weet hoe het verder zal gaan,

kun je zo verlangen naar nabijheid, naar verlichting, naar gezondheid.

Als je bedroefd bent bij het verlies van een dierbare,

kun je er zo naar verlangen

dat iemand hem of haar weer bij name noemt

en vraagt hoe het met je gaat.                                                                                                                                                            Dan ben je samen bedroefd!

Dat geeft dan licht en verlichting.

Als het donker is in je leven en je geen  toekomst ziet

kun ze zo verlangen naar een straaltje licht en hoop.

En eigenlijk hebben we in de afgelopen weken van de advent

niets anders gedaan dan uitgekeken naar deze dag.                                                                                                                        Een dag van warm opbeurend Licht.

Verlangen naar het licht.

is wachten naar iets heel bijzonders:

en dan durf ik te zeggen:

is verlangen naar het Licht van God in ons leven.

Die tijd van verlangen zien we al terug in het Oude Testament.

Eeuwen lang hebben mensen uitgezien

naar een Redder, Verlosser, Messias.

In alle ellende die ze meemaakten bleef dat verlangen levendig.

Zoals in de zware tijd van de ballingschap zagen ze er naar uit.

Zo lezen we in de eerste lezing, waar de profeet Jesaja zegt:

“Het volk dat in duisternis ronddoolt ziet een schitterend licht”.

Woorden van hoop, die verwijzen naar de komst van de Messias.

Toen Jezus geboren zou worden, leefde dat verlangen ook.

Het joodse volk werd geknecht door de Romeinse bezetting.

Er moesten zware belastingen worden betaald.

Wie er tegen in opstand kwam, werd zonder pardon vermoord.

Een vreselijke, angstige, donkere tijd,

te vergelijken met onze oorlogsjaren,

toen het ook letterlijk en figuurlijk donker was.

Juist dán wordt dat wachten op de Messias, op het Licht, steeds sterker.

En als dan de tijd gekomen is horen we in het evangelie van daarnet,

dat de engel het goede nieuws verkondigt aan de herders:

“Vreest niet, want zie ik verkondig u een vreugdevolle boodschap

die bestemd is voor het hele volk.  

Heden is u een Redder geboren,

Christus de Heer, in de stad van David”.

En een licht omstraalde de engelenschaar …..

Een nieuw begin in de mensengeschiedenis.

Dat was toen, 2020 jaar geleden. En hoe is het nu?

Het lijkt wel of onze tijd ook een tijd van duisternis is.
De donkere wolk van Corona overdekt de hele wereld.
Net of er een dikke mist over ons heen hangt.

Ook nu is er het verlangen naar Licht, naar Vrede.
Naar elkaar weer mogen zien en aanraken.

Iedereen heeft dat nodig:

Onze grote wereld, maar ook u en ik.

Soms is het als een schreeuw: Vrede, Licht alsjeblief!!!,Raak me aan.

In feite is dat Licht toen ontstoken in de kerstnacht

met de geboorte van dit kind.

En in het leven van dat kind, de Verlosser, heeft Hij licht gebracht.

Terecht kon Hij zeggen: Ik ben het Licht van de wereld.

Ik kom in de duisternis.

Maar Hij zegt ook tegen ons: ‘Jullie zijn het licht van de wereld’.

Daarom mogen we vandaag, met Kerstmis vragen om Licht in ons leven,

maar tevens ook, dat wij lichtdragers mogen zijn voor anderen.!!!

Want Kerstmis gebeurt vandaag.!!! Ook hier bij ons….

Dat gebeurt áán mensen, dat gebeurt dóór mensen.

Lichtdragers zijn: ja, dat mogen we zijn.

Hoe kunnen we nu lichtdrager zijn in deze tijd?

Ofwel: de kerstboodschap uitdragen en doen in deze tijd?

Bijvoorbeeld:

Een belangstellende vraag ”hoe is het met jou?

Een vriendelijke groet, zomaar, een mooie kerstkaart.

Of zomaar tegen je kinderen zeggen:

‘Ik hou van je. Ben blij met je.

Het zit hem vaak in kleine dingen die het doen,

die de duisternis kunnen verdrijven.

Iedere mens heeft er behoefte aan,

dat ie gezien en gekend wordt, dat ie er toe doet.

Wat  ook zo goed doet zijn die dokters en verplegend personeel,

die in onze ziek- en verpleeghuizen zich inzetten,

dag na dag, week na week.

En al die andere mensen die ondersteunend werken.

Wat een kanjers. Zij verdienen onze vriendschappelijkheid!

En als je goed kijkt, kunnen we zo allemaal een licht zijn, een  kaars.
Die ene kaars kan al zoveel betekenen in de duisternis.

Als al die kaarsen samen gaan, wordt het een zee van Licht, van vrede.

Dan kan het door jou en mij al volop kerstmis worden.

Dat wens ik je van harte toe.

Ik wil eindigen met een alternatief kerstverhaal

wat laat zien, wat een klein gebaar van liefde doet.

Al is het maar een blik van goede verstandhouding

Kom, zei hij, het is tijd
we moeten gaan
en hij nam haar hand
en zij legde haar ogen in de zijne
en samen gingen ze op weg
hij torste de verwondering
zij droeg een wereld in haar buik.

De tocht was lang en zwaar
en toen de tijd gekomen was
dat zij prijs moest geven
wat haar van elders was toevertrouwd
vonden ze nergens plaats
en zij werd bang
vouwde haar handen om haar buik
en keek naar hem
en woordeloos zei hij:
het zal wel goed worden –
ik zal voor Je zorgen.

En zo vonden zij een stal.
Zij brachten een zoon ter wereld
en de man keek naar de vrouw
de vrouw keek naar de man
en samen keken ze naar het kind
en wiegden het in hun liefde
en in haar pijn.

In liefde ontvangen
met liefde gedragen
uit liefde gebaard.
Jezus Messias, de Verlosser.

vrij vertaald naar Marjo Dohmen)

Stille nacht, Heilige nacht.

Stille nacht, Heilige nacht,

alles slaapt, sluimert zacht.

Eenzaam waakt het hoogheilige paar,

lieflijk kindje met goud in het haar.

Sluimert in hemelse rust,

sluimert in hemelse rust.

Stille nacht. Heilige nacht,

Zoon van God liefde lacht.

vriend’lijk om Uwe god’lijke mond.

Nu ons slaat de reddende stond.

Jezus van Uwe geboort’

Jezus van Uwe geboort’

Stille nacht, Heilige nacht,

herders zien ‘t eerst Uw pracht;

door der engelen alleluja,

galmt het luide van verre na:

Jezus, de redder, ligt daar,

Jezus, de redder, ligt daar.

-Pater Kees Maas, SVD-

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

call Svd Holland