Zesde Zondag van Pasen (A) 2020

Evangelie Johannes 14, 1-21

 

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: “Als gij Mij lief hebt, zult ge mijn geboden onderhouden. Dan zal de Vader op mijn gebed u een andere Helper geven om voor altijd bij u te blijven: de Geest van de waarheid, voor wie de wereld niet ontvankelijk is, omdat zij Hem niet ziet en niet kent. Gij kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn. Ik zal u niet verweesd achterlaten: Ik keer bij u terug. Nog een korte tijd en de wereld ziet Mij niet meer: gij echter zult Mij zien, want Ik leef en ook gij zult leven. Op die dag zult gij weten, dat Ik in mijn Vader ben en gij in Mij en Ik in u. Wie mijn geboden onderhoudt, die hij heeft ontvangen, hij is het die Mij liefheeft. En wie Mij liefheeft, zal door mijn Vader bemind worden; ook Ik zal hem beminnen en Ik zal Mij aan hem openbaren”. .

 

Overweging

Dierbare metgezel,

Een tijd geleden heb ik een interessant boek gelezen.

De titel is: “De biecht van een kardinaal”.

Het is de vrucht van een aantal interviews 

die de Franse journalist Olivier Le Gendre 

heeft gehouden met een niet met name genoemde kardinaal.

De kardinaal is al ver over de 80.

De ondertitel van het boek luidt: “Waarover de kerk zwijgt”.

Deze kardinaal kijkt terug op zijn leven.

Hij heeft een hoge positie gehad in het Vaticaan.

En nu, de laatste jaren van zijn leven, woont hij in een kindertehuis,

waar vooral aidspatiëntjes worden verzorgd.

Waarschijnlijk is het in Thailand.

Hij heeft de gewoonte om soms urenlang 

naast het bed van een ziek kind te zitten.
Het de hand vast te houden, er zomaar naar te kijken.

Het lijkt doelloos, maar is o zo belangrijk.

Die journalist begrijpt dat niet goed

en vindt dat in zekere zin tijdverspilling. 

En dan zegt de kardinaal: 

“Christen zijn betekent niet allereerst

alle wetten en geboden onderhouden

en geloven in de artikelen van de geloofsbelijdenis.

Het betekent wél dat we Gods liefde en tederheid 

laten zien aan de mensen. 

Ze laten voelen dat God van hen houdt”.

We komen uit een tijd,
waar ‘ieder voor zich’ de standaard is.
Menigeen, zeker in de stad, weet niet eens,
wie zijn buurman of buurvrouw is.

Het is vooral het IK-tijdperk.

En dan komt er ineens uit het Oosten
een virus opzetten, waardoor wijzelf
en de hele wereld van slag  raken.

En we komen tot de ontdekking,
dat we het alleen niet aan kunnen

dat we elkaar hard nodig hebben.

Het lijkt of er een nieuwe spirit,
een nieuwe Geest over ons komt.

Ineens krijgen we veel meer oog voor mensen
die hulp nodig hebben:
Opa’s en oma’s in verzorgingshuizen

krijgen ondanks bezoekverboden toch bezoek:
of van beneden af, met gezwaai en getoeter,

ofwel met een hoogwerker.

Er ontstaan nieuwe creatieve ideeën om elkaar aandacht te geven

Nu we een  1 ½ meter – methode moeten aanhouden
en elkaar niet meer mogen aanraken,
beseffen we hoe hard we elkaar nodig hebben.

Eigenlijk is dat het mooie van deze moeilijke tijd.

Zou dat de Spirit / de Geest van AANDACHT zijn?
Aandacht voor elkaar,
aandacht voor de meest kwetsbaren

aandacht voor onze moeder Aarde,

aandacht voor ons echte zelf ?

Deze viering / overweging mag jou en mij helpen

uit te zien naar en te bidden om die Geest van AANDACHT.

Over twee weken vieren we Pinksteren.

En de woorden van Jezus mogen we als een mantra meedragen:

´Ik zal u niet verweesd achterlaten.

Ik keer tot u terug. ” Amen

 

Pater Kees Maas, SVD

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

call Svd Holland