Dagelijks bijbelcitaat

Vrijdag na de 6e zondag van Pasen

Uit de Handelingen der apostelen 18,9-18.
Toen Paulus te Korinte verbleef sprak de Heer in een nachtelijk visioen tot hem: 'Wees niet bevreesd, maar spreek, en zwijg niet.
Ik ben met u en niemand zal u aanraken om u kwaad te doen, want in deze stad behoren veel mensen Mij toe.'
Anderhalf jaar bleef hij daar wonen, terwijl hij bij hen het woord Gods onderwees.
Onder het proconsu­laat echter van Gallio in Achaia keerden de Joden zich als een man tegen Paulus en brachten hem voor de rechtbank.
Zij verklaarden: 'Deze man tracht de mensen over te halen tot onwettige godsverering.'
Paulus wilde juist iets zeggen, toen Gallio de Joden antwoordde:
'Als het ging over een of ander onrecht of ernstig misdrijf, Joden, zou ik u vanzelfsprekend geduldig aanhoren.
Maar zijn het twisten over een woord, over namen en over die Wet van u,
dan moet gij zelf maar zien. Daarover wil ik geen rechter zijn.'
Hij joeg ze van zijn rechterstoel weg.
Nu wierpen allen zich op Sostenes, de overste van de synagoge,
en gaven hem voor de rechterstoel een pak slaag. Gallio trok er zich niets van aan.
Paulus bleef daar nog vele dagen, nam toen afscheid van de broeders en ging in gezelschap van Priscilla en Aquila
scheep naar Syrie. Eerst had hij in Kenchreeen zijn hoofdhaar laten afknippen, want hij stond onder gelofte.


Psalmen 47(46),2-3.4-5.6-7.
Klap in de handen, o volken,
juich God toe met jubelzang:
geducht is de Heer, de Allerhoogste,
machtige koning van heel de aarde.

Hij legt de volken voor ons neer,
En naties onder onze voeten;
Hij kiest het erfdeel voor ons uit,
De trots van Jakob, zijn beminde.

God stijgt ten troon onder luid gejuich,
de Heer met geschal van bazuinen.
Zingt nu voor God, laat klinken uw zang,
voor onze koning een loflied.


Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 16,20-23a.
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:
gij zult wenen en weeklagen, terwijl de wereld zich zal verheugen.
Gij zult bedroefd zijn, maar uw droefenis zal in vreugde verkeren.
Wanneer de vrouw gaat baren is zij bedroefd omdat haar uur gekomen is;
maar wanneer zij het kindje ter wereld heeft gebracht, denkt zij niet meer aan de pijn,
van blijdschap dat er een mens ter wereld is gekomen.
Zo zijt ook gij nu wel bedroefd, maar wanneer Ik u zal weerzien,
zal uw hart zich verheugen en uw vreugde zal niemand u kunnen ontnemen.
Op die dag zult gij Mij over niets ondervragen.