In het kader van 150-jaar SVD werd aan alle SVD-ers om te reflecteren op de SVD-missie. Pater Avin Kunnekkadan, provinciaal-overste, beschreef in het SVD-Nieuws zijn reflecties en zijn eigen ervaring als SVD-er in Nederland.

Zoals jullie weten had ik in 2024, door omstandigheden, wat vrije tijd waarin ik een aantal boeken kon lezen. Een van de beste boeken die ik heb gelezen is de terugkeer van de verloren zoon, geschreven door Henri Nouwen. Ik wil graag een korte versie van mijn reflectie met jullie delen.
Dit boek, geïnspireerd door Rembrandts beroemde schilderij en de gelijkenis uit Lucas 15:11–32, biedt diepe inzichten in ons geestelijk leven. Nouwen herinnert ons eraan dat ieder van ons op een innerlijke reis is — soms zijn we de jongste zoon, soms de oudste zoon, en we worden geroepen om te groeien in de liefde van de Vader.
Hier zijn zeven belangrijke spirituele lessen die ik graag wil delen:
1. We zijn allemaal op een of andere manier de verloren én de oudere zoon.
Nouwen laat zien dat er in ieder van ons een dualiteit bestaat:
• De jongste zoon, die onafhankelijkheid zoekt, zijn eigen weg gaat en vaak leegte of verlies ontdekt.
• De oudste zoon, die gehoorzaam is, zijn plichten vervult, maar innerlijk verhard en soms jaloers of verontwaardigd is.
De eerste les ik geleerd is bewustwording. We kunnen beide bewegingen in onszelf herkennen — onze neiging om te rebelleren én onze neiging tot oordelen. Alleen door dat eerlijk te erkennen kunnen we genezen en groeien.
Reflectie verder : Vraag jezelf af: “Waar ben ik in dit verhaal vandaag? Zoek ik vrijheid buiten God, of ben ik gesloten en verhard vanbinnen?”
2. Onze ware identiteit is ‘de geliefde’
De gelijkenis herinnert ons eraan dat onze identiteit gebaseerd is op liefde, niet op prestaties of goedkeuring. De jongste zoon keert terug, niet omdat hij het verdient, maar omdat hij geliefd is. Evenzo is onze waarde niet afhankelijk van succes of perfectie, maar van Gods onvoorwaardelijke liefde.
Toepassing: Bij momenten van twijfel of falen en opstaan , herinner jezelf eraan dat je geliefd bent. Het accepteren van deze liefde bevrijdt ons van angst en onzekerheid en opent ons voor authentieke relaties.
3. Thuiskomen is een levenslange reis
Thuiskomen is geen eenmalige gebeurtenis, maar een proces. Nouwen benadrukt dat bekering en terugkeer naar God, dagelijks en voortdurend zijn. Soms dwalen we af, soms voelen we ons eenzaam, maar we worden telkens uitgenodigd om naar het hart van de Vader terug te keren.
Reflectie verder: Let op de kleine manieren waarop God je elke dag “thuis” roept — door gebed, vriendelijkheid, zelfreflectie of een gebaar van mededogen van een ander.
4. Wrok en vergelijking sluiten het hart
De oudste zoon leert ons dat plicht en gehoorzaamheid zonder liefde het hart kunnen verharden. Vergelijking met anderen en het bijhouden van “wat eerlijk is” houdt ons gevangen in bitterheid. Nouwen herinnert ons dat echte vrijheid ontstaat wanneer we de wrok loslaten en de dankbaarheid omarmen.
Voorbeeld: Vreugde voelen voor het succes of de zegen van een ander, zonder jaloers te zijn, is een oefening in het ombuigen van verharding naar vreugde.
5. We zijn geroepen om de Vader te volgen
Een van de diepste lessen is dat geestelijke volwassenheid niet alleen betekent terugkeren als de verloren zoon, maar ook de Vader worden die verwelkomt. De Vader in het verhaal is barmhartig, geduldig en vol mededogen — een belichaming van Gods liefde.
Toepassing: In gemeenschap of vriendschap, vraag jezelf af: “Hoe kan ik anderen volledig verwelkomen, vrijgeven en zegenen?” Spirituele groei wordt gemeten aan ons vermogen om liefde te geven.
6. Gods liefde is geduldig
Nouwen benadrukt dat de Vader geduldig wacht op beide zonen. God dwingt ons niet, maar staat altijd met open armen klaar. Deze geduldige houding is ook een model voor hoe wij onszelf en anderen behandelen.
Reflectie verder: Als iemand in je omgeving worstelt of afstandelijk is, kan jouw geduld Gods barmhartigheid weerspiegelen. Wees ook geduldig met jezelf — groei is een levenslang proces.
7. Mededogen is vrucht van geliefd zijn
Tot slot herinnert Nouwen ons eraan dat echt mededogen ontstaat wanneer wij onszelf volledig geliefd voelen. Pas wanneer we onvoorwaardelijke liefde ervaren, kunnen we dit aan anderen doorgeven.
Praktische toepassing: Door onszelf te accepteren als geliefd en imperfect, ontwikkelen we empathie voor de worstelingen en fouten van anderen. Mededogen is geen strategie; het is een natuurlijk gevolg van Gods liefde in ons.
In deze zeven lessen geeft Nouwen ons een routekaart voor het geestelijk leven:
1. Herken onze dualiteit — jongste en oudste zoon.
2. Omarm onze identiteit als geliefde.
3. Zie thuiskomen als een levenslange reis.
4. Laat wrok en vergelijking los.
5. Leer de Vaderlijke en Moederlijke manier van leven in het omgaan met anderen.
6. Vertrouw op Gods geduld. Hij geeft gelegenheid aan iedereen een nieuw begin te maken in het leven.
7. Oefen mededogen, geboren uit liefde.
Deze lessen zijn niet alleen verhalen van iemand anders; ze gaan over onszelf. Elke dag worden we uitgenodigd om terug te keren naar God, liefde te ontvangen en die liefde aan anderen door te geven. “Of we nu de jongste, de oudste zoon zijn, of geroepen om de Vader te worden, we worden altijd uitgenodigd om te horen: ‘Jij bent mijn geliefde. Op jou rust mijn goedkeuring.’”

Avin Kunnekkadan svd
December 2025