In het kader van 150-jaar SVD kwam uit Rome een verzoek aan alle SVD-ers om te reflecteren op de SVD-missie. Pater Avin Kunnekkadan, provinciaal-overste, schrijft reflecties over zijn eigen ervaring als SVD-er in Nederland.

Introductie van mijn reflecties uit Teteringen
Deze dagen had ik meer tijd, die bestede ik aan rust, bezinning en zelfreflectie. Ik ben dankbaar voor deze dagen; ik kan deze tijd goed doorbrengen in mijn nieuwe thuis in het provincialaat. Het voelt bijna als een vakantie. In deze zelfde tijd heb ik ook elke zondag een viering gedaan in een van de buurtparochies. In mijn introductie en overweging heb ik veel over SVD-missie in de NEB provincie meegedeeld. Na de viering er was altijd koffie met de parochianen. Soms waren de mensen heel nieuwsgierig en stelden ze vragen over SVD-missie en over de buitenlandse missionarissen. Ik heb tijd genomen voor een verdere reflectie over de vragen van de parochianen en ik heb elke dag een stukje geschreven. Mijn reflectie wil ik graag met de lezers delen.

“Samen bouwen aan missie in Europa” voor het 150-jarig jubileum van de SVD – met verwelkoming van 5 nieuwe missionarissen in NEB provincie.
Op 8 september 2025 vieren we met dankbaarheid 150 jaar SVD. Een geschiedenis van trouw en hoop van wereldwijde zending. We kijken terug 150 missiewerk met eerbied… én we kijken vooruit met hoop. Want missie en zending stopt niet. Ze verplaatst zich. Ze verandert. Maar ze blijft doorgaan.
Overigens vieren we niet alleen een 150-jarig jubileum — we vieren ook iets nieuws: de komst van vijf nieuwe missionarissen uit andere werelddelen die ons werk in NEB komen versterken. Wat een zegen!
Ik weet dat niet iedereen dat voelt als een zegen. Sommige kerkgangers en ook niet kerkgangers vragen zich af: “Waarom hebben we buitenlandse missionarissen nodig in Europa, en ook in NEB provincie? Kunnen wij het zelf niet aan? ”En daarom wil ik graag eerlijk, open en hoopvol spreken. Over waarom zij hier zijn. En waarom wij samen nodig zijn.

De realiteit van Europa – Missiegebied geworden
Europa is al lang geen vanzelfsprekend (praktiserend) christelijk continent meer. Kerken sluiten, priesters worden ouder, roepingen dalen. Veel mensen — vooral jongeren en kinderen groeien op zonder ooit van Jezus gehoord te hebben, laat staan Hem persoonlijk ontmoet te hebben. De waarheid is eenvoudig:
Europa is zélf missiegebied geworden.
Juist daarom hebben wij nieuwe missionarissen nodig. Niet omdat wij falen, maar omdat de Kerk universeel is. Omdat zending altijd wederzijds is. En omdat wij als SVD geloven in Interculturele samenwerking, niet uit zwakte maar als kracht. Missie is nooit van één land, één cultuur of één ras. Missie is van God.
En God stuurt mensen van overal… naar overal.

Wat brengen buitenlandse missionarissen mee?
Hier zal ik uit mijn eigen ervaringen schrijven. De vele uitdagingen zoals het leren van de taal, het koude klimaat, vreemd eten en het wennen aan een nieuwe cultuur hier in Nederland of België – soms spottend een “kikkerland” genoemd. Deze uitdagingen tonen aan dat buitenlandse missionarissen veel leren en doen om hier in Europa te kunnen dienen. “Wat brengen buitenlandse missionarissen mee?” de menselijke kant van missionarissen uit het Zuiden. Uit mijn ervaring in NEB-provincie kan ik hier een paar dingen over zegen. Als we eerlijk bekijken wat onze nieuwe SVD-missionarissen meemaken als ze hier komen. Ze komen uit warme landen — tropisch, vol zon. En dan stappen ze in de winter het vliegtuig uit… en worden begroet door grijze lucht, regen en kou. Kikkerland, zeggen sommigen met een knipoog. Maar het voelt echt zo voor wie uit Vietnam, Ghana, Indonesië of India komt.
Dan is er de taal. Nederlands is geen gemakkelijke taal. Zinnen met “maar”, “er”, “nog niet”, “toch wel” — probeer het maar eens te begrijpen. En toch… ze doen hun best. Ze leren, van vlijtig. oefenen, vallen en staan weer op.
En dan natuurlijk… het eten. Geen rijst met vis of kruidige soep, maar ‘s morgens en ‘s avonds boterhammen met kaas en stamppot met rookworst of kroketen. Dat is een cultuurshock! Maar wat zie je dan gebeuren? Ze passen zich aan. Ze proeven, proberen, lachen om hun eerste haringervaring… en groeien stap voor stap in verbondenheid. Deze SVD-missionarissen vragen niet om comfort. Ze vragen alleen om ruimte en geduld. Ruimte om te leren. Om fouten te maken. En om samen met ons deze missie op te bouwen.
Wat zij vooral nodig hebben, is begrip. Geen perfectie. Geen kritiek. Maar een warm hart. Zoals wij het vroeger ook verwachtten toen de Nederlandse missionarissen naar hun landen gingen. Laten we dus geen muren bouwen, maar bruggen. Geen argwaan voeden, maar vertrouwen. Samen zijn we pelgrims van hoop — geroepen om met open handen en open harten te bouwen aan een Kerk van morgen.
In een tijd waarin sommige mensen kritisch zijn op buitenlandse missionarissen in Europa, is het essentieel om met warmte, wijsheid en overtuiging te spreken over eenheid in verscheidenheid, en over de noodzaak van missionarissen uit andere landen voor de toekomst van de Kerk in Europa; vooral ook in onze NEB-provincie. Daarom wil ik, uit mijn eigen ervaringen in Europa en de situatie van de kerk, sommige waarden van buitenlandse missionarissen uitleggen.

Onze nieuwe medebroeders komen uit verschillende landen en culturen. En ja, ze spreken met een accent. Ja, ze eten anders, bidden soms anders. En toch: ze delen dezelfde roeping.
Wat brengen ze mee?
• Vreugde: In vele culturen is geloof springlevend. Dat vuur nemen ze mee.
• Frisse ogen en inzicht: Ze zien wat wij soms niet meer opmerken.
• Aanwezigheid, participatie en betrokkenheid : In een geseculariseerde wereld zijn zij een zichtbaar teken van geloof.
• Dienstbaarheid: Ze komen niet om te heersen, maar om te dienen. Zij zijn geen bedreiging. Zij zijn geen concurrenten. Zij zijn broeders, ’Pelgrims van hoop’. Medearbeiders in de wijngaard van de Heer. Wij zijn een familie

Tegenstand – Hoe kunnen we mensen overtuigen?
We mogen de weerstand niet veroordelen, maar wel zachtmoedig benoemen. Soms komt het uit angst: “Verliezen wij onze identiteit? Wordt alles vreemd?” Soms uit trots: “Waarom zouden anderen óns komen helpen?”
Maar het Evangelie draait niet om controle of macht. Het gaat om dienstbaarheid, openheid, samenwerking. Denk aan Pinksteren: daar begon de Kerk multicultureel, meertalig met migrantengroepen . Wie tegen buitenlandse missionarissen is, vergeet misschien dat het christendom zelf een missie is die nooit lokaal is gebleven.
Arnold Janssen stuurde ooit missionarissen vanuit Europa naar China, Ghana, Argentinië. Vandaag stuurt God ze naar ons terug. Niet omdat de tijd omgekeerd is, maar omdat de Geest altijd in beweging is en omdat wij participeren in zijn Gods missie en de weg van Jezus volgen in woorden en daden.

Wij zijn van Pelgrims van Hoop – Samen onderweg
Het thema dat we ook vieren in verband met 150 SVD is: “Pelgrims van Hoop”. Dat is precies wat wij zijn: pelgrims. Onderweg. Op zoek naar zin. Op zoek naar God. Niet alleen, maar samen. Onze buitenlandse NEB SVD-medebroeders zijn pelgrims. Ze zijn niet hier in Europa gekomen om de missie en de ontwikkelingen kapot te maken. Ze zijn gekomen om mee op te bouwen. Samen op een weg te vinden. Om te luisteren en dienen . Te leren en vieren. En vooral: te dienen waar een noodsituatie is.
Beste lezers laten wij onze buitenlandse missionarissen met een open hart en met open armen ontvangen. Niet als gasten, maar als mede-missionarissen.
Niet als tijdelijke hulp, maar als deel van de toekomst. Laten wij deze bijzondere tijd gebruiken om ons hart te openen: Voor samenwerking. Voor vernieuwing. Voor geloof in de kracht van verschil. De Kerk van morgen zal niet eentonig zijn. Ze zal veelkleurig, wereldwijd en wederkerig zijn. En dat is iets om te vieren. Laten wij met open geest zeggen:
“Welkom, broeders, welkom nieuwe jonge missionarissen. Welkom in ons huis, dat ook jullie huis is. Welkom in deze missie, die God ons samen toevertrouwt. Laten wij samen pelgrims van hoop zijn, werkers van vrede, en bouwers van een Kerk die werkelijk katholiek is, een wereldkerk — open, universeel en levend door de Geest.”

Avin Kunnekkadan svd
Augustus 2025